Bubisher

As Mariñas Lectoras sacan o seu lado máis solidario e queren colaborar no proxecto Bubisher coa venta dunhas postais.
O curso pasado, o clube de lectura dedicou parte das súas lecturas a achegarse á problemática dos campamentos saharauís, e foi tal o impacto que nos provocou, que cando soupemos do proxecto Bubisher tamén quixemos implicarnos nel. Pero…

- Como podemos colaborar?
- Xa o teño! Faremos unhas postais e co diñeiro recaudado axudaremos a levar libros ao Sahara.
- Boa idea! Pero necesitaremos unhas boas fotos para ilustralas.
- Eu coñezo unha persona que pode cedernos algunha das que fixo cando visita os campamentos.
- Está ben, pero as fotos soas… Non será mellor acompañalas dun texto?
- E se falamos con Gonzalo Moure? Mandámoslle as fotos, e que sexa el quen lles dea voz ás imaxes. Que vos parece?
- Adiante!

E, meu dito, meu feito. As mariñas lectoras sacan o seu lado máis solidario para colaborar co Bubisher. Así que, se alguén do clube se vos achega para vendervos unhas postais, xa sabedes, contaxiádevos da súa xenerosidade e amosádelles a vosa faceta máis solidaria. Así todas e todos os d'As Mariñas poñeremos o noso graíño de area nun deserto que precisa libros.Grazas a Gonzalo Moure e a Sabela Lorenzo por darnos a oportunidade de colaborar neste proxecto.

BubbleShare: Share photos - Play some Online Games.

Grazas, Fernando, por este libro

Tal vez una asignatura obligada por ley debería ser que los adultos viviéramos dos días, solo dos días, en un país extranjero sin dinero, sin trabajo y sin conocer el idioma.

Un rato antes, Khakim me había parecido un tipo poco recomendable, de aspecto desastrado, del que podría haberse esperado que me robase la cartera. Ahora, al conocer la terrible peripecia vital de este hombre valiente y culto movido por el amor, me avergoncé de mí mismo, porque lo había juzgado, casi únicamente, por su barba de varios días.

... A nosotros, cuando despertamos el segundo día de la guerra, también nos habían convertido en insectos.

Y calló, comenzando un silencio de muchos días.

O carteiro de ...Karrada?

De que vos estrañades? Así é como aparece ás veces o título de Marcos S. Calveiro cando busquedes información sobre o libro na rede.

Hoxe, Al Tholatha'a, martes, vós, que xa estades a ler a historia de Abdulwahid, sabedes por que aparece o nome de Karrada, non si?

Na contraportada do libro lemos:
Estamos en Bagdad , a cidade atravesada polo Tigris, a que aparece nos contos d'As mil e unha noites, a que hoxe resiste baixo as bombas, entre o fogo cruzado.
A xente vive esculcando o ceo, as escolas pecharon e os cativos xa que non xogan na rúa. Alleo a todo, Ibrahim reparte o correo na súa motocicleta. Leva no peto unha misteriosa carta que está decidido a entregar custe o que custe.

O autor, nunha entrevista, conta como a historia xurdiu a partir dunha nova lida no xornal: os estadounidenses entregáronlles motocicletas aos carteiros de Bagdad Tras a invasión de Irak.

Que credes que ides atopar nesta nova lectura?

Consumir preferentemente

O que pode parecer a etiqueta dun produto de supermercado convértese en poesía na pluma de Raúl Vacas.

Consumir preferentemente é o título do libro de poemas que escollimos para ler conxuntamente os dous clubes de lectura.

Como a poesía require, esta será una lectura que faremos moi de vagar, gozando de cada verso.

Para finais de abril reunirémonos co autor. Coma sempre, contáremosvos neste blogue como foi a experiencia.

"SMS"

q paxa waptna d ms huess!!!

mjuego 20 € kmo apuesta

si ds mi sms a 1xiko d ess.

nvía akí ami mvl tu rspsta

kdms kand kras xfa bss

tkm wapa dew ctt

Scherezade

Zara hablaba bien nuestro idioma, y traducía con bastante soltura, lo que no resultaba inverosimil teniendo en cuenta el oficio de su tío. Su voz era hermosa, y su extraño acento despertó en nosotros una suerte de embrujo. Me vino a la cabeza que así, más o menos, tenía que haber sido la voz de Scherezade.

Scherezade? Soa moi ben pero, quen é Scherezade?

Busquemos na wikipedia.

Que historia tan bonita! Xa me están dando ganas de ler Las mil y una noches

Os grados do racismo

"¿Por qué no salía al rellano y corría a socorrerle? ¿Por qué no lo hacía inmediatamente? Mi cabeza generó la imagen del mesonero xenófobo, mirando apenas unas horas atrás con recelo a los dos hermanos. ¿Será, pensé, que los prejuicios y los miedos hacia el extranjero tienen grados? El mesonero los rechazaba y temía por su origen árabe, y yo le recriminaba por ello. Pero ahora, ante una situación grave, que podía ser de emergencia, mi espíritu solidario se encogía como un caracol, y me limitaba a mirar mezquinamente por la mirilla. El mesonero tenía el grado primitivo de racismo. Yo, el suave, sofisticado y posmoderno."

E ti, coñeces algunha situación vivida por ti ou por outras persoas, onde se poña a proba o grado de racismo?

Pénsao, e o martes contánolo.

Deica outra, Megatoxos

Últimos capítulos da segunda entrega dos Megatoxos.

Que tal o final? Gustouvos?

Contádenos que vos pareceu. Pero lembrade que non nos podedes desvelar o final.

De contos en Miño con Tropa de trapo.

Ás dez e media saímos cara a Miño.
Chegamos na carreiriña dun can e deunos tempo para ir buscar os alumnos do CPI Castro Baxoi.
Chegamos ao centro social, sentamos, e Brais e Marta comezaron a contarnos contos.
Pero non eran só contos, fusionábanos con música e chegaban moito ao corazón.
Escoitamos relatos árabes e galegos.
Logo fixemos un obradoiro con actividades coas que rimos moito e que serviron para unirnos cos do outro colexio.
Aprendimos que a mirada é moi importante á hora de transmitir.
E, ao final, todos saímos na foto.

Artigo escrito a base de retallos das Mariñas Lectoras que hoxe fixeron a primeira, e esperamos que non a última, actividade conxunta co clube de lectura Salicornia de Miño.

Graciñas a Tropa de Trapo pola mañá tan especial que nos fixo vivir.

Canteiros e constelacións

"Son marcas de canteiro! (...) Os estudosos do tema opinan que simplemente son a sinatura de cada canteiro. (...) Normalmente, cando un artesán ingresaba no gremio dos canteiros, asignábaselle un símbolo propio. Habíaos moi variados; letras, números, cruces, animais, figuras xeométricas, até símbolos de alquimia."

Para que servían estas marcas?

Lembras o que Lúa nos conta delas?

Se queres máis información sobre os canteiros visita esta páxina, e para saberdes algo máis dos nosos oficios tradicionais pídenos algún destes libros á biblioteca.

Cal é a túa constelación? Atoparás todo o univereso na CDU 52, Astronomía.

Templarios e Megatoxos

Este lugar non é un mosteiro como outros que poidades coñecer. No exterior parece un edificio dedicado a labores relixiosos, pero non é así. Os monxes comparten este edificio cos cabaleiros da nosa orde. Eles non son soamente monxes, nin nós uns típicos guerreiros descerebrados. O fundamental neste edificio é a salvagarda da cultura e da civilización humana. Monxes e cabaleiros unimos esforzos nesa única dirección. Pensamos que hai que loitar usando a cabeza e a palabra, pero non descartamos o uso da forza. Por iso imos armados e somos adestrados como guerreiros.

Quen está a falar?

Aquí tedes algúns enlaces para saberdes máis dos cabaleiros templarios, mitos, lendas, regras da orde, os templarios en España e en Galiza, como era a súa vestimenta, galería de imaxes, vídeos en YouTube...

Que sabedes vós dos Templarios?

Algunha película onde aparecen?

Algún outro libro?

Eva, outra adicta a Crepúsculo

Ola!
Pois hoxe queríavos recomendar toda a colección de Crepúsculo: Crepúsculo, Luna Nueva, Eclipse e Amanecer que contan a historia de amor entre unha humana e un vampiro, Bella e Edward, nun pequeno pobo a onde ela se muda para vivir co seu pai, os perigos que corre por namorarse del...
Crepúsculo conta como se coñeceron e se namoraron, como el a salva...
Luna Nueva nárranos como el se alexa dela para non facerlle dano, como ela non o pode olvidar e como o salva.
Eclipse conta como ela se dá conta de que está namorada de Edward e do seu mellor amigo, e decide con quen quere estar...
Amanecer di como finaliza a súa vida como humana e como casa cun dos seus pretendentes.
Non vos digo nada máis. Agora lédeos. Todos eles están na biblioteca.

Escritores

Cal das pinceladas que fai Fernando Marías destes autores che chamou máis a atención?

Teseo, Minotauro, códices...

No capítulo de hoxe aparecen uns personaxes que tal vez non coñezades:

Pasoulle entón pola cabeza a historia de Teseo, onde o heroe mitolóxico, para non perderse no labririnto do Minotauro, utilizaba un fío a modo de guía sinalizando o camiño.

Quen lle deu ese fío? Para saberdes algo máis deste heroe e da muller que o axudou a saír do labirinto, clicade aquí, ou tamén, rebuscade na CDU 29 MITOLOXÍA, atoparedes historias fascinantes dos deuses e heroes gregos e romanos.

Pero volvamos aos nosos Megatoxos.

Ruxe atopou nun códice a miniatura que tedes á dereita:

Quen son os que aparecen na imaxe?

Que inscrición tiña embaixo?

Que che lembran esas palabras?

Os Megatoxos na Idade Media

Parece que por fin os catro amigos volven viaxar no tempo.

Pero, non vos intriga o xeito de actuar do profesor Burela?

Que fixo?

Volvamos á viaxe. Cantos séculos retroceden?

Unha pista:

"Nas diapositivas observábanse algúns exemplos de mosteiros dos séculos .................... enclavados en incríbeis paisaxes galegas. A pesar do aspecto fortificado, estes lugares servían para a meditación, a oración, e o estudo. Acadando algúns grande sona como eixos culturais. Nestes edificios os monxes desenvolvían toda a súa existencia, tendo cada un o seu posto nestas comunidades autosuficientes"

Coñeces algún mosteiro galego?

Unha estrela no vento

Eva Rodríguez, mariña lectora e gran lectora, envíanos unha nova recomendación de lectura.


Hoxe vouvos recomendar o libro de Ledicia Costas Unha estrela no vento.
Esta moi ben, o protagonista é Miguel Foz, ao que outra banda lle pegou, a banda do Bruto,
e os amigos querense vingar; ten que coidar ao seu primo discapacitado orfo de pais; namorase dunha rapaza chamada Reina, que resulta que era irmá do xefe d outra banda q lle deu a malleira; tamén dase conta de que hai xente na que non se pode confiar ainda que digan q son teus amigos...

A min persoalmente gustoume todo o libro excepto o final, xa que morre unha persoa moi importante para o protagonista, agora non vos digo máis, LÉDEO!!!

Este libro esta dispoñible na biblioteca